1 maart 2009

Zonet, om klokslag twaalf uur, ging niet alleen het nieuwe jaar van start, maar ook een nieuwe politieke partij. De Sociaal-Liberale Partij wordt boven de doopvont gehouden op een moment dat het politieke landschap in België verworden is tot een onwerkbaar kluwen. De nieuwe partij presenteert zich als een echt alternatief voor de klassieke partijen waarvoor de macht blijkbaar geen middel is om iets te verwezenlijken, maar verheven is tot doel op zich. SLP stelt niet alleen de methodes van de Belgische en Vlaamse politiek in vraag, maar geeft ook antwoorden. Nieuw? We kondigen vandaag geen loutere naamsverandering aan: het totstandkomen van de Sociaal-Liberale Partij is veel meer dan een cosmetische opsmukoperatie. Het is het logische sluitstuk van de grote veranderingen die de laatste maanden hebben plaatsgevonden bij VlaamsProgressieven. Veranderingen die tot gevolg hebben dat er vandaag wel degelijk sprake is van een andere en nieuwe partij. Voor de eerste keer kunnen we als partij radicaal en zonder kanttekeningen voor een volwaardig sociaal-liberaal verhaal gaan, dat zich echt onderscheidt van de bestaande klassieke partijen. Voor het eerst hebben we ook niet de ambitie om krampachtig mee te spelen in het klassieke politieke spel waarin de macht verdeeld wordt onder de grote partijen. Het is de laatste twee jaar duidelijk geworden dat dit spel geen antwoorden meer kan bieden op de noden van de samenleving anno 2009. Natuurlijk is de Sociaal-Liberale Partij ook wat politiek personeel betreft een andere partij dan VlaamsProgressieven. De mensen die zich niet volop achter het sociaal-liberalisme konden scharen én diegenen die nog steeds denken dat de grote, klassieke partijen nog in staat zijn om onze samenleving vorm te geven, hebben andere oorden opgezocht. Dat geeft de nieuwe partij de kans om radicaal voor een wervend verhaal te gaan.